znak1

Dziecko tylko dla odważnych?

Dziś tak jak już pisałam na FB obiecana recenzja pewnej książki… Jakiś czas temu napisała do mnie Pani Edyta z Wydawnictwa Znak z zapytaniem czy nie chciałabym pochylić się i zrecenzować ich najnowszej pozycji z dziedziny dziecięctwa i rodzicielstwa. A jak wiadomo ja ekspertem do rodzicielstwa jestem (;P) i jak pewnie nie wiecie jeszcze mole książkowym zażartym tak więc podjęłam z wielką radością to wyzwanie. 

I tak oto do rąk własnych, oczywiście nie bez przebojów ze strony poczty trafiła do mnie książka Dziecko dla odważnych Szkoła przetrwania napisana przez Leszka K. Talko. 




Jako że odważna jestem, podobno!, podjęłam się naiwnie prostej drogi jaką jest rodzicielstwo. Za pierwszym razem widać niewiele się nauczyłam, skoro już oczekuję kolejnego potomka i to w ilości podwojonej. Chyba jednak mało pojętna jest ze mnie rodzicielka. Wieczorami, po uwolnieniu się od hiperaktywnego prawie dwulatka, uwielbiam usiąść z dobrym ciastkiem, kakaem i ciekawą książką na fotelu.

Jak wiadomo dzieci wysysają z nas 200% energii życiowej, wiedzcie że książka musi być ciekawa abym po dwóch linijkach nie przycięła komara z głową w słodkości lub co gorsza w kubku słodkiego nektaru bogów. Ale tutaj mnie to nie czekało:)
I tak oto matka zaginęła w odmętach książkowych stronic. Czytałam, czytałam i pękałam ze śmiechu. A że śmiałam się tak intensywnie to biedny małżonek śpiący całkiem niedaleko nie mógł spać, zerkając na mnie z ukosa. Jego oczy świadczyły o tym, że jeszcze jeden wybuch swobodnego żonkowego rechotu i książka spłonie w kominku u teściów. A cóż ja biedna mogłam poradzić, książka pochłonęła mnie doszczętnie. Dawno nie miałam w dłoniach takiej pozycji, która pomimo wielkiego zmęczenia potrafi pobudzić mnie do życia nawet w środku nocy. 
My tak samo jak autor, przed pojawieniem się pierworodnego przeczytaliśmy chyba milion poradników, gazet i forów. Byliśmy przygotowani na wszystko, ale jak się okazało nie byliśmy gotowi na rzeczywistość… 
” W życiu rodzica wypełnionym rannym wstawaniem, zmienianiem pieluch, łapaniem dzieci spadających z szafy, na którą jakimś cudem się wspięły, i mozolnym szorowaniem ścian zapaćkanych mazakami i czekoladą – czyli wszystkimi tymi rzeczami urągającymi zdrowemu rozsądkowi, na które godzę się w imię rozpowszechnianej przez środki masowego przekazu tezy, że dzieci to najlepsze, co może nas spotkać – istnieje jeden jasny punkt.” 
dla mnie to nadzieja, że dziecko wreszcie się chociaż zdrzemnie…. dla autora, poszukajcie:P
Czytając książkę o Pitulku, widziałam oczami wyobraźni mojego synka w roli tytułowego bohatera. Są przecież praktycznie w tym samym wieku i akcje generowane przez malca to również domena mojego szkraba. 

Ale my tu sobie Pitu Pitulkujemy o rzeczach wszelakich a to przecież recenzja miała być. Jeśli więc szukacie poradnika, który rozwieje wasze rodzicielskie wątpliwości to zdecydowanie nie ten kierunek. Jeśli poszukujecie odpowiedzi na Wasze pytania, to tutaj jedyne co otrzymacie to humorystyczne zderzenie poradnikowych haseł z wychowawczą rzeczywistością. Ale otrzymacie też wiele radości, humoru i śmiechu wyskakujących prawie z każdego akapitu. A jeśli nałożycie na to postać swojego szkraba to już komedia pełną gębą. Ja polecam, dawno tak lekko napisanej pozycji o dzieciowej rzeczywistości nie miałam w dłoni:) 
Tą i wiele innych pozycji w dobrej cenie znajdziecie tutaj:



Istnieje 7 Komentarzy

Dodaj swój

Zamieść nowy komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.